Voor u ligt mijn geheel vernieuwde website, met veel informatie over mijn praktijk en alles wat relevant en/of verplicht is om op deze website te vermelden. Tevens heb ik ervoor gekozen om een blogpagina te maken, waar ik stukjes zal publiceren over diverse thema’s.

De keuze om mijn website te voorzien met foto’s van deuren was een bewuste keuze. Deze deuren, zo divers als ze zijn, staan symbool voor verschillende aspecten van de boodschap die ik wil uitstralen en voor de kernwaarden die belangrijk zijn voor mij.

Een deur staat voor bescherming, afgrenzing en veiligheid. Een deur is een stuk van de grens tussen binnen en buiten, ik en een ander, die anders dan een muur, open en dicht kan gaan. Dat maakt de deur belangrijk, maar ook kwetsbaar. Want wij moeten voortdurend die afweging maken wanneer het op slot gaat en wanneer het open blijft. Wij hebben de controle en regie over deze deur en dat is een grote verantwoordelijkheid. Deze verantwoordelijkheid kan gepaard gaan met angst, onzekerheid, obsessief gedrag en wantrouwen. Maar ook in deze verantwoordelijk ligt de essentie van onze vrije wil en de regie over onze eigen grenzen. Wanneer moeten we de deur extra beveiligen? Wanneer mag het op een kier staan? Wanneer mogen we de deur open maken? Voor wie wel? Voor wie niet?

Mensen lijden onder de eenzaamheid omdat ze zich afsluiten en hun innerlijke wereld teveel op slot zetten. Dit kan komen omdat de deur ooit is aangevallen door anderen. Of er misbruik gemaakt is van de kwetsbaarheid van de deur. Of dat ons gezegd is dat de buitenwereld boos en gevaarlijk is en dat we de deur zoveel mogelijk dicht moeten houden. Maar kan een gesloten deur ons bescherming bieden? Of zit de boze buitenwereld grotendeels in ons eigen hoofd?

De deur staat ook voor opening, uitweg en contact. Soms lopen we vast in ons leven. Alsof we in een ruimte terecht komen waar we overal tegen de muren aanlopen. We lopen vast in onze gedachten, opvattingen en overtuigingen en we zien overal belemmeringen en blokkades.

De paradox in de betekenis van een deur – gesloten of dicht – weerspiegelt de innerlijke strijd en ambivalentie die inherent zijn aan het menselijk bestaan. Als mens zijn we gedoemd om keuzes te maken in ons leven en te verdragen dat er geen garanties bestaan voor de juistheid van de keuze die we maken.

In mijn werk ben ik benieuwd hoe een mens met zijn deuren omgaat. Schuilt hij zich te vaak achter de gesloten deuren? Of laat hij juist de deur te vaak en te wijd open, en zorgt hij daarmee niet goed voor zijn eigen grenzen? Ik ben benieuwd naar de narratieven achter de gesloten deuren. Naar wat de gebroken deuren met geschilferde verf en de verroestte oude sloten te vertellen hebben. Therapie is weliswaar een ontdekkingsreis om de deuren te ontdekken en de vanzelfsprekendheid van oude sloten onder vraag te stellen; de verhalen waar men in gevangen zit opnieuw te vertellen en te herzien. De binnenwereld te verkennen en naar de buitenwereld anders te leren kijken. Bewustwording is de eerste stap in het proces van groeien richting autonomie en zoeken naar verbondenheid met belangrijke anderen. Ik begeleid graag mijn cliënten om in hun binnenwereld, die ze regelmatig als angstaanjagend en deprimerend ervaren, op zoek te gaan naar hun veerkracht.

En tot slot, een goed beveiligde deur staat voor mij ook symbool voor vertrouwelijkheid. De verhalen die mij toevertrouwd worden, worden met een deur beschermd die met mijn beroepscode, mijn afgelegde eed en mijn ethische normen als persoon beveiligd worden.

Ik hoop u als lezer van mijn blogs vaker hier terug te zien.